Media i zaufanie. O potrzebie poszukiwania informacji w czasach niepewności i jej społecznych konsekwencjach. Przypadek Polski w czasie pandemii wirusa COVID-19 - Wolska-Zogata, Irena (Acta Universitatis Lodziensis. Folia Sociologica, 2022)
Pandemia COVID-19 wywołała niepokój i niepewność co do tego, jak funkcjonować normalnie. Luka informacyjna skłoniła ludzi do szukania rozwiązania w mediach, także społecznościowych. Z kolei poleganie na tych ostatnich zwiększa prawdopodobieństwo wiary w teorie spiskowe. Wszystkie te czynniki zostały powiązane z niższym poziomem zachowań zapobiegawczych podczas pandemii COVID-19. Nieustanny zalew (prawdziwych) informacji, dezinformacji i błędnych informacji, czy to wytworzonych przez człowieka, czy przez boty, może być toksyczny, zwłaszcza w połączeniu z nieświadomością tego, czym naprawdę są wiadomości i jak na nas wpływają, zarówno indywidualnie, jak i zbiorowo. Dlatego obecna pandemia jest po części wyzwaniem związanym z filtrowaniem (w czasie rzeczywistym) ogromnej ilości informacji publikowanych codziennie, ale także niezdolnością badaczy, decydentów, dziennikarzy i zwykłych obywateli do nadążania za szybko zmieniającymi się faktami. Zakładam, że w sytuacji niepewności ludzie poszukują informacji, aby podjąć najlepszą decyzję. Przyjmowanie informacji jest wyrazem zaufania do własnych źródeł informacji, w tym zaufania do naukowców i lekarzy lub braku zaufania do decyzji rządowych, a także braku zaufania do firm farmaceutycznych. Większe zaufanie polityczne prowadziło do większej zgodności zachowań z polityką rządu wdrażaną w celu powstrzymania pandemii. Celem artykułu jest pokazanie, które medialne źródła informacji i w jaki sposób stawiały opór wobec działań podejmowanych przez instytucje państwowe i naukowców w sytuacji zagrożenia epidemiologicznego.