Kauzator zachwytu w języku rosyjskim i polskim
DOI:
https://doi.org/10.18778/1731-8025.12.05Słowa kluczowe:
kauzator, zachwyt, język rosyjski, język polskiAbstrakt
Artykuł poświęcony jest zachwytowi jako uczuciu wielkiego podziwu dla osób i obiektów otaczającej rzeczywistości. Omawiane są formy wyrażania kauzatora oraz stylistyczno-składniowa organizacja wypowiedzeń z leksemami nazywającymi ten stan emocjonalny w języku rosyjskim i polskim.
Bibliografia
Komorowska E. (2001), Leksykalno-semantyczne wykładniki parentezy postpozycyjnej w języku polskim i rosyjskim, Szczecin.
Kulturowy obraz zachwytu (2015), red. J. Bujak-Lechowicz, Pruszcz Gdański–Piotrków Trybunalski.
Nowakowska-Kempna I. (1986), Konstrukcje zdaniowe z leksykalnymi wykładnikami predykatów uczuć, Katowice.
Wierzbicka A. (1971), Kocha, lubi, szanuje. Medytacje semantyczne, Warszawa.
Апресян Ю. (2004), Новый объяснительный словарь синонимов русского языка, Москва.
Золотова Г. А. (1988), Синтаксический словарь. Репертуар элементарных единиц русского синтаксиса, Москва.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Jak cytować
